Paashaas op bezoek bij PST

Op Tweede Paasdag, heel vroeg in de ochtend, toen de zon nog nauwelijks boven de horizon uitkwam, was de Paashaas al druk in de weer. Hier een ei, daar een ei, nog een ei…. Toen alle zesentwintig zelfgeschilderde eieren verstopt waren begon het te sneeuwen. Dikke vlokken vielen naar beneden. Bezorgd keek de paashaas omhoog. De lucht was inktzwart. Zouden ze wel komen met dit weer? Zenuwachtig hupte Paashaas op en neer. De sneeuw was inmiddels veranderd in een forse hagelbui, vergezeld van zware windstoten.

Maar zag zij het goed? Zag zij daar kinderen aankomen in sportkleren met een racket in de hand, een muts op het hoofd en handschoenen aan? Zag zij blije en nieuwsgierige gezichten? Natuurlijk dacht de paashaas. April kan wel doen wat ze wil maar ik ben bij PST. PST kinderen laten zich niet afschrikken door koud winterweer. Blij hupte Paashaas naar het hek om alle kinderen welkom te heten. Eindelijk kon het Tennispaasfeest beginnen!

Ineens, alsof de wolken het begrepen, stopte de hagelbui en begon de zon te schijnen. Een warming-up met Paashaas, wedstrijden spelen, het beroemde ‘pak de Paashaas-spel’ en tot slot: welk team vindt de meeste eieren. Zoals alle kinderen inmiddels weten, bij PST is er altijd voor iedereen een prijs. Met rode wangen en pretlichtjes in de ogen vertrokken de kinderen, uitgezwaaid door Paashaas, met een gevulde zak vol verrassingen naar huis.

Beste allemaal, wat zijn jullie sportieve bikkels.
Het was een vrolijk Paasfeest.
Tot volgend jaar!